Udostępnij

Budowa studni głębinowej to świetna inwestycja, ale tylko wtedy, gdy wykonana jest poprawnie. Sprawdź najczęstsze błędy inwestorów — od złego doboru metody wiercenia, przez niewłaściwe rury, aż po brak badań jakości wody.

Niewłaściwy dobór metody wiercenia i zbyt małej lub zbyt dużej wiertnicy

Jednym z najczęstszych błędów inwestorów jest założenie, że „każda wiertnica wykopie wszystko”. Tymczasem technologia wiercenia studni głębinowych musi być dopasowana do warunków geologicznych — a te różnią się nawet w obrębie jednego osiedla. W gruntach miękkich stosuje się metodę płuczkową lub ślimakową natomiast w skałach twardych — młotek udarowy. Nieodpowiednia metoda może powodować zapadanie się otworu, zaniżoną wydajność studni, nietrafienie w warstwę wodonośną lub zniszczenie filtrów studziennych. Tak samo poważnym problemem jest dobór zbyt małej lub zbyt dużej wiertnicy do średnicy otworu i planowanej głębokości. Zbyt lekki sprzęt nie poradzi sobie z twardym gruntem lub głębokim odwiertem, a zbyt ciężki może nie wychwycić drobnych warstwy wodonośne. Na podstawie Projektu Robót Geologicznych (PRG) ustala się głębokość, technologię i wymagania sprzętowe — dlatego pominięcie PRG to prosta droga do błędów, zwiększenia kosztów i niskiej wydajności ujęcia. Więcej o wpływie warunków gruntowych na czas realizacji opisujemy tutaj: Jak długo trwa wiercenie studni głębinowej?

Zły dobór średnicy rury studziennej lub użycie rur niewłaściwej jakości

Jednym z największych grzechów wykonawczych jest stosowanie rur kanalizacyjnych zamiast certyfikowanych rur studziennych. Rury kanalizacyjne nie mają odpowiedniej odporności ciśnieniowej ani perforacji dopasowanej do filtracji wody — mogą się odkształcać, zapadać lub wpuszczać piasek do pompy. Prawidłowo wykonana studnia głębinowa wymaga rur PEHD lub PVC-U o odpowiedniej klasie wytrzymałości, specjalnych filtrów i żwiru obsypkowego. Równie ważny jest wybór właściwej średnicy rury. Dla domów jednorodzinnych standardem jest 110–125 mm, co pozwala stosować większość pomp 3,5–4". Zbyt mała średnica ogranicza przepływ i możliwości doboru pompy, a zbyt duża generuje niepotrzebne koszty bez poprawy wydajności. Szczegółowe zasady doboru opisujemy tutaj: Jak dobrać pompę głębinową do studni?

Niezachowanie wymaganych odległości – ryzyko problemów przy odbiorze budynku

Studnia głębinowa nie może znajdować się „gdziekolwiek”. Zbyt mały odstęp od granicy działki, szamba, budynku czy kanalizacji to ryzyko skażenia wód podziemnych oraz problemy przy odbiorze domu. Gdy studnia jest głównym źródłem zasilania budynku, inspektor może wymagać ścisłego spełnienia norm sanitarnych. Błędne usytuowanie studni powoduje opóźnienia, konieczność przebudowy lub odmowę odbioru domu.

Zła zabudowa studni — ryzyko napływu wód powierzchniowych

Niewłaściwa zabudowa studni sprawia, że woda opadowa lub gruntowa może dostawać się do otworu i mieszać z wodą warstwy wodonośnej. To prosta droga do skażenia studni bakteriami, azotanami i zanieczyszczeniami mineralnymi. Jak dobrać odpowiednią zabudowę do poziomu wód gruntowych przeczytasz tutaj: Zabudowa studni – jak dobrać rozwiązanie do poziomu wód gruntowych

Brak badań chemicznych i bakteriologicznych wody

Po wykonaniu studni wielu inwestorów zakłada, że woda jest automatycznie czysta. Niestety, nawet głęboka studnia może zawierać mangan, żelazo, azotany czy bakterie. Brak badań to ryzyko uszkodzenia urządzeń, korozji instalacji oraz zagrożenia zdrowia. Więcej o konieczności badań i filtracji piszemy w artykule: Woda ze studni głębinowej – czy można ją pić bez filtrów?

Udostępnij

Kalkulator wyceny